Getuigenissen

Vader en dochter Jan (57) en Elien (27) hebben beiden een behandeling voor hun verslavingsprobleem achter de rug en doen het nu goed. Zij belandde in de Gentse cocaïnescene, hij greep geregeld naar de fles. Het moeilijkste voor allebei was hulp vinden, maar daar brengen ze nu zelf verandering in.

“Ik was lid van enorm veel verenigingen”, vertelt Jan openhartig. “En commandeur (voorzitter, red.) van een wijngilde, mijn verslaving was dus ook mijn hobby. Dan kan je lang verstoppen waarom er meerdere flessen wijn tegelijkertijd open zijn. Maar ik ben niet mijn hele leven verslaafd geweest. Dat is heel geleidelijk gegaan.”

Jan’s perfectionisme doet hem op zijn dertigste in een burn-out belanden. Een nieuwe vakspecialisatie helpt hem er bovenop maar naarmate hij ouder wordt is zijn job en actieve verenigingsleven niet voldoende om een depressie af te wenden. Hij zoekt hulp.

“Van de ene dokter naar de andere. Allemaal schrijven ze antidepressiva voor. Geen enkele die me zegt dat ik een alcoholprobleem had. Meer nog, één psychiater zei ronduit dat ik geen probleem had, want hij dronk zelf meer. Op den duur nam ik zes voorgeschreven pillen ’s ochtends om te functioneren, dan werkte ik keihard en kwam uitgeput en leeg thuis. Tegen dan was de medicatie uitgewerkt, dus deed ik een fles wijn open.”

“Na een tijdje stond mijn huwelijk op barsten, ik begon mijn gebruik ook te verstoppen. Daar zijn we goed in, verslaafden zijn manipulators en leugenaars. Maar na twee jaar

wist mijn vrouw goed genoeg hoe laat het was. Als goede voornemen in 2016 stopte ik met drinken. Twee maanden lang lukte dat ook, op heel veel recepties weigerde ik de drank. Maar mensen bleven aandringen: “allez toe, eentje kan toch geen kwaad.” Dat was zo vervelend. Na twee maanden vond ik, dat ik me genoeg bewezen had. Die eerste dag dronk ik twee glazen wijn, de volgende vier, de derde dag een fles en na vier dagen dronk ik twee flessen.”

Opgenomen in Nederland

Jan komt in een gevaarlijke neerwaartse spiraal terecht. Ochtenden dienen om te recupereren. Met de antidepressiva kan hij op de middag aan de slag om ’s avonds laat thuis te komen en terug beginnen drinken. “Uiteindelijk werd het zo zwaar dat ik gewoon dood wilde. Ik vertelde het aan mijn vrouw en mijn dochter, het was mijn finale hulpkreet. Elien luisterde, ze wees naar de fles wijn. “Je weet toch dat je een probleem hebt?”. Daar begon het. Ze heeft enkele telefoons gedaan en ik kon een paar dagen later opgenomen worden in Nederland. Die laatste dagen heb ik nog stevig doorgedronken, alles eruit halen wat er nog in zit, erg natuurlijk, maar zo was het.”

Op kot in Gent

Elien kende de hulpdiensten die haar vader konden helpen, want zelf moest ze er meermaals een beroep op doen.

Als jonge twintiger belandde Elien op kot in Gent. Het studeren ging niet zo goed maar het studentenleven ging haar wel af. “Ik kan alleen zo vreselijk slecht tegen de drank. Dan deed ik domme dingen en werd ik ziek. Heel wat van mijn vriendinnen deden cocaïne dus ben ik daar ook mee begonnen. In mijn herinneringen nam praktisch iedereen drugs tijdens het feesten. Het is niet iets dat verdoken gebeurde. De meesten ontwikkelen ook geen probleem, maar ik raakte verslaafd. Een vriendje dat dealer was, maakte het ook erg gemakkelijk om er aan te geraken.”

Privé-detective

Hoe meer Elien gebruikte, hoe minder haar ouders nog vat hadden op haar. “We waren haar kwijt, ze nam haar gsm niet op, ze was niet op haar kot, ik reed geregeld naar Gent om haar te zoeken met de auto. We schakelden een privé-detective in om haar te volgen. Zo kwamen we te weten dat ze wel degelijk in de problemen zat,” vult Jan aan.

En dat wist Elien zelf maar al te goed, ze jaagde er een berg geld door maar ze zag geen einde aan de tunnel. Soms kwam ze nog naar huis, dan sliep ze haar roes uit, 18 uur aan een stuk. “Op den duur gebruikte ik voor het minste. Ik kon geen enkel probleem nog aan zonder te gebruiken, elk excuus was goed. Ik sliep dagen niet en ging door, puur op cocaïne. Het breekpunt kwam met mijn jongere zus. Ik vertelde haar dat ik een probleem had, ik brak gewoon, ik kon niet meer.”

Een dag later zit Elien op het vliegtuig richting Zuid-Afrika, ze kiest bewust voor een behandeling buiten België. “Ik weet dat ik het hier niet zou kunnen volhouden. Ik moest hier weg, weg uit mijn omgeving.”

Jan kijkt geëmotioneerd maar ook trots naar zijn dochter als ze haar verhaal vertelt. Beiden zijn ze nu nuchter, hij iets meer dan een jaar, zij meer dan twee jaar. Ze volgen allebei het 12-stappenplan en gaan wekelijks naar de Anonieme Alcoholisten (AA), en geloven steevast in de doeltreffendheid.

Kans op herstel verhogen

Maar tot op de dag van vandaag zegt Jan dat er niet voldoende hulp is. “Daarom hebben we zelf, samen met experten en psychologen, een kliniek opgestart in Antwerpen, Nova Vida. En maken we van ons eigen huis een ‘sober house’, waar mensen op hun positieven kunnen komen, dat zal Elien runnen in Aalst. We willen een totaalpakket aanbieden, de kans op herstel verhogen waar dat het nu amper 5 procent is, dat moet omhoog. Ik heb genoeg centen verdiend, ik wil iets terug doen voor de maatschappij. Ik wil het taboe doorbreken. Het helpt mij ook om daar mee bezig te zijn, het motiveert me elke dag om zelf nuchter te blijven.”

Jan en Elien zijn fictieve namen

 

Arne Nilis, ex-voetballer en gokverslaafde. ‘Als ik me niet had laten opnemen, dan was ik er nu niet meer’

, door (jha)

 In 2016 sprak Humo al met oud-profvoetballer Arne Nilis (25) die door zijn gokverslaving zijn carrière en bijna zijn leven verloor.
 
 
arne

Arne Nilis (25) droeg de belofte van een mooie voetbalcarrière in zich. Bij PSV trad hij in de voetsporen van zijn vader Luc, één van de meest begenadigde spitsen die ooit op de Belgische en Nederlandse voetbalvelden hebben rondgelopen. Tot een gokverslaving hem alles afnam, het voetbal en bijna ook zijn leven. Zuid-Afrika redde hem, en nu wil hij voetballers waarschuwen voor de risico’s van het gokken. ‘Ik ging me isoleren, sloot me op, had met niemand nog contact. Toen besefte ik: ‘Ik heb een probleem.’’

‘Mijn jeugd was net een sprookje’

Lees hier het volledige interview in Humo met gokverslaafde Arne Nillis

 

Film : Flight

verslaving in de luchtvaartindustrie

Deze film bracht met succes de gevaren van verslaving in de luchtvaartindustrie in beeld.

Een Hollywood-script is nooit ver van de waarheid. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Flight (2012), met in de hoofdrol Denzel Washington, een hit was voor de film industrie, grotendeels te danken aan zijn plot. Denzel Washington speelde Whip, een piloot die te kampen had met ernstig alcoholmisbruik. Whip dronk op een avond tijdens de vlucht wodka, maar merkte al snel dat hij een gecontroleerde crashlanding uitvoerde. Hij zou geprezen worden om zijn buitengewone beheersing van het noodplan, maar een toxicologisch rapport onthulde later dat hij dronken was,zo veranderde hij snel van held in een  moordenaar (zes passagiers verloren hierbij hun leven). Hoewel zijn toxicologierapport uiteindelijk wordt uitgesloten van het onderzoek, bekent Whip dat hij tijdens de vlucht onder invloed was en wordt tot een gevangenisstraf  veroordeeld. Whip gebruikt de opsluiting om zijn soberheid te bereiken en de beschadigde relaties te helen, inclusief zijn relatie met zijn zoon.

In 2014 publiceerde het Amerikaanse National Transportation Safety Board (NTSB) een uitgebreid rapport over de trends in middelengebruik in de luchtvaartindustrie. De veiligheidsstudie had als hoofddoel te ontdekken of, en in welke mate, middelen betrokken waren bij luchtvaartongevallen die resulteerden in overlijdens. In de studie werd rekening gehouden met 23 jaar gegevens en inclusief vluchten met en zonder passagiers aan boord. De middelen van het onderzoek omvatten vrij verkrijgbare (OTC) medicijnen, voorgeschreven medicijnen en illegale drugs. Alcoholgebruik was niet opgenomen in dit onderzoek.

Een  andere studie van  post-mortem toxicologische rapporten van piloten vond nochthans het volgende:

Er was een stijgende trend in het gebruik van alle medicijnen.
Het meest gebruikte medicijn was het vrij verkrijgbare geneesmiddel difenhydramine; dit is een antihistaminicum en een veelgebruikt actief ingrediënt in koude formules en slaapmiddelen.
Slechts een klein aantal was positief voor illegale drugs.
Vooral in de voorafgaande 10 jaar was er een toename van het percentage piloten dat positief testte op THC (het actieve ingrediënt in marihuana).
Of een piloot een huidig ​​medisch certificaat heeft, leek relevant voor de mate van drugsgebruik. Degenen met een up to date medisch certificaat hadden minder kans dan degenen zonder medisch certificaat om gereguleerde stoffen te gebruiken.

De studie is monumentaal voor de luchtvaartindustrie en heeft direct bijgedragen tot het informeren en bijsturen van een luchtvaartveiligheidsbeleid. Deze inzet voor veiligheid is geruststellend voor het publiek, maar op dit moment moeten passagiers nog steeds tolereren dat piloten onder invloed kunnen vliegen zonder te worden gedetecteerd. En om de vergelijking te maken met rijden onder invloed; volgens onderzoek rijdt een persoon meestal meer dan 80 keer onder invloed voordat ze worden tegen gehouden door een politie controle.

Maar een vlucht wordt niet alleen uitgevoerd door piloten…

Een studie (2015) voerde meer dan 56.000 screenings uit voor alcohol onder piloten, verkeersregelaars, grondbeveiligingscontrollers, piloten, luchtverkeersleiders, monteurs en luchtvaartscreeners. Een totaal van 119 personen testte positief. Hoe klein dit getal ook is, de inzet is hoog en zelfs één positieve test is er één te veel.

Van de periode 2010 tot 2015 onthulden de FAA-documenten dat 64 piloten berispingen hadden ontvangen voor het overtreden van de alcohol- en andere drugregelgeving.
In 2015 testten 1.546 luchtvaartprofessionals (waaronder 38 piloten) positief voor één op de vijf illegale drugs waarvoor ze werden gescreend.
Elke maand scoort gemiddeld één piloot boven de wettelijke alcohollimiet.

Het kan als een verrassing klinken, maar het lijkt erop dat piloten niet systhematisch onderworpen worden aan verplichte soberheidstests voordat ze een vliegtuig besturen. Misschien zal de luchtvaartindustrie deze eis in de toekomst implementeren. Aan de ene kant wordt vliegen als veilig beschouwd, maar aan de andere kant, als er ongelukken gebeuren, kunnen ze dodelijk en catastrofaal zijn. Wanneer er ongelukken gebeuren zijn menselijke fouten meestal een bijdragende factor. Rekening houdend met dit feit dringt een grotere behoefte zich op om deze risico’s te verminderen. Daarom is het waarborgen van o.a. soberheid van piloten geen overbodige maatregel.

Ook draagt het cabinepersoneel, technici en andere luchtvaartpersoneel bij aan veiligheid voor de reiziger. Verslaving in de luchtvaartsector kan zeer grote gevolgen hebben.

Beroepsstress factoren in de luchtvaartindustrie

Er zijn tal van redenen waarom piloten en ander personeel van de luchtvaartmaatschappij stress op het werk ervaren. De beproefde uitspraak: “Je kent een persoon pas als je in zijn schoenen staat”, geldt ook voor deze beroepssector. Het is cruciaal om in gedachten te houden dat stress niet eenvoudig kan worden gezien als een essentieel onderdeel van een baan bij een luchtvaartmaatschappij. Stress, onbehandeld, kan tot chronische aandoeningen leiden.Het is van belang dat stressproblemen worden gemeld. Zo wordt de kans groter dat het management de nodige wijzigingen of aanpassingen kan doorvoeren.

Volgend artikel illustreert het beeld van mogelijke stressfactoren waar piloten mee geconfronteerd worden en de link met middelenmisbruik:

Het besturen van vliegtuigen houdt intensief, hoge druk, hectisch werken in en vereist extreme focus. De acute aandacht voor detail kan uren aanhouden, wat op korte en lange termijn tot burn-out kan leiden.
Piloten zijn niet geografisch stabiel, wat voor velen stressvol kan zijn. Het werk brengt een hoge mate van verantwoordelijkheid met zich mee. Net als een kapitein van een schip, voelt een piloot zich verantwoordelijk voor alle levens aan boord. Het werkschema van een piloot kan voor een gemiddelde persoon duizelingwekkend lijken. Piloten kunnen snelle doorlooptijden hebben en niet voldoende slaap krijgen. Piloten kunnen ook vele dagen achter elkaar werken en hebben niet altijd het comfort van het gemeenschappelijke vijfdaagse werkschema. Binnen één werkschema kan een piloot vliegen in en vanuit meer dan 50 steden, terwijl hij tegelijkertijd door de verschillende tijdzones gaat.
Luchtvaartmedewerkers lopen ook het risico op hoge stress. Er lijken geen recente studies voor hande maar het is nuttig om de algemene effecten van beroepsmatige stress te kennen.
Stress op het werk kan ertoe leiden dat luchtvaartpersoneel (net als andere werknemers) de volgende psychologische en fysieke gevolgen ondervindt:

  • Depressie
  • Laag moreel
  • Angst
  • Prikkelbaarheid
  • Gevoelens van machteloosheid
  • Isolement

Het is dan ook niet moeilijk te bedenken dat een aantal personen de vluchtweg in middelen vinden.
Als een van de bovenstaande symptomen onbehandeld blijft, kunnen er meer ernstige aandoeningen optreden, zoals:

  • Klinische depressie
  • Suïcidale ideaties en gedragingen
  • Burnout
  • Geweld tegen geliefden
  • Een verslavingsstoornis

Als middelenmisbruik optreedt, is de meest aangewezen strategie om met een gekwalificeerde professional te spreken, zoals een verslavingstherapeut of een arts bij een erkende verslavingszorgfaciliteit. Het is vooral belangrijk voor professionals in de luchtvaart om te begrijpen dat behandelingsdiensten een effectieve interventie zijn in alle stadia van middelenmisbruik (mild, matig of ernstig).

Spreken met een hulpverlener in een behandelcentrum met een programma voor werkende professionals kan bijzonder nuttig zijn.

verslaving in de luchtvaartindustrie

Hulpmiddelen voor luchtvaartexperts

Weten hoe je hulp kunt krijgen is een kritische vroege stap naar herstel. Er zijn talloze mogelijkheden beschikbaar.

In Amerika bestaat Birds of a Feather International: dit is een fellowship gebaseerd op het Anonieme Alcoholisten-model. Birds of a Feather International is opgestart voor piloten en bemanningsleden van luchtvaartmaatschappijen.  De fellowship heeft een jaarlijkse conventie, onderhoudt een informatieve website en biedt leden een nieuwsbrief. Nova vida, werkt hard aan een afdeling in Belgie.

Publicaties: Addicted Pilots: Flight Plan for Recovery (Dr. T’s Addiction Series Book 2) door Dr. Richard L. Travis en Flying Drunk: The True,  One Man’s Fight for Redemption van Joseph Balzer.

Verslaving is een behandelbare aandoening. Luchtvaartmedewerkers hebben een unieke positie waarbij ook dierbaren en publiek belang hebben bij hun herstel.

Neem vandaag nog contact op met Nova vida en ervaar hoe wij u kunnen helpen.


Een casus:

Een medewerkster, 54 jaar oud, is op 1 december 1979 bij KLM in dienst getreden. Zij was werkzaam als senior purser. Op 21 maart 2012 was deze medewerkster ingedeeld voor vlucht KL0592, die om 23.59 uur vanuit Johannesburg naar Schiphol zou vertrekken. De bemanning moest om 22.59 uur op de luchthaven aanwezig zijn. Enkele dagen voorafgaand aan de vlucht is deze medewerkster met een collega-stewardess op safari geweest. Zij zijn op 21 maart teruggereisd naar het crew-hotel in Santon nabij Johannesburg. Na aankomst zijn zij gezamenlijk gaan lunchen. Daarbij hebben zij een alcoholisch drankje (wijntje) gedronken. Omstreeks 16.00 uur is een ander bemanningslid [E] in het restaurant aan een aangrenzend tafeltje gaan zitten, en zij heeft eveneens alcohol (wijn) gedronken. In het restaurant was ook nog een derde collega aanwezig. Deze heeft tegen E gezegd dat zij in strijd met de tienuursregel handelde en dat hij daarvan melding zou maken bij de gezagvoerder. E heeft daarop gezegd dat zij niet de enige was en dat ook de purser en haar collega-stewardess alcohol hadden gedronken. De gezagvoerder heeft, na overleg met de purser en de andere collega, besloten om E ‘non-working’ terug te laten vliegen omdat zij binnen de tienuursgrens alcohol had gedronken.

Tijdens voornoemd overleg hebben de purser en haar collega’s aangegeven dat zij ‘aan de goede kant zaten’ en niet de tienuursregel hadden geschonden.
Bij terugkomst heeft KLM de purser en haar collega evenwel geschorst en een onderzoek ingesteld. Daarbij is komen vast te staan dat zij toch binnen het tijdsbestek van 10 uur voor de vlucht een glas wijn hadden gedronken. KLM heeft daarop voor de purser en haar collega een verzoekschrift tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst ingediend. Bij beschikking van 29 juni 20122, heeft de kantonrechter de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 juli 2012 ontbonden wegens een dringende reden. Daarbij werd KLM gevolgd in haar standpunt dat het vereiste vertrouwen in het functioneren van de purser en haar collega niet langer aanwezig was. Collega E is disciplinair gestraft maar niet ontslagen, omdat zij voor aanvang van de vlucht had aangegeven alcohol te hebben genuttigd.

Zowel de purser als haar collega-stewardess hebben geprobeerd het ontslag terug te draaien door een herzieningsverzoek in te dienen. Volgens beide medewerksters wist de gezagvoerder voor vertrek dat zij wel alcohol hadden genuttigd. Bij uitspraak van 4 februari 2013 oordeelde de kantonrechter dat er geen redenen waren om op de uitspraak van het ontslag terug te komen. Daarmee kwam voor de purser definitief een einde aan een dienstverband van 33 (!) jaar, en gezien haar leeftijd en de beperkte arbeidsmarkt in Nederland voor cabinepersoneel, ook een einde aan haar carrière als purser/stewardess.
Voor deze purser een zeer zware straf. Maar haar ellende werd nog erger toen  haar aanvraag van een werkeloosheids-uitkering afwees omdat ze verwijtbaar werkloos was geworden. Bezwaar en beroep tegen de beslissing  mochten niet baten. En ook in hoger beroep oordeelde de Centrale Raad van Beroep op 11 juni 2014, bijna 2 jaar na haar ontslag, dat de purser geen recht had op een werkloosheids-uitkering vanwege het feit dat zij binnen 10 uur voor aanvang van de vlucht alcohol had genuttigd en daarover vervolgens had gelogen tegenover de gezagvoerder. Al met al heeft dat ene glas wijn en de daaropvolgende gebeurtenissen de purser niet alleen haar baan gekost maar ook haar inkomen, en het einde van haar carrière ingeluid. De wijn werd dus wel zeer duur betaald.

Neem vandaag nog contact op met Nova vida en leer hoe wij u kunnen helpen.

Contact
close slider

BEL NU:

03 298 45 61

(7/7 Bereikbaar)
Nova Vida Belgie
Marcel Auburtinlaan 47
2600 Berchem
03 298 45 61
info@novavida.eu

Bel mij terug aub
Ik wil een afspraak maken
Ik wens graag meer info